We emigreerden vanuit het Verenigd Koninkrijk in 2007 aan de Sunshine Coast in Australië. Emigreren naar de andere kant van de wereld (letterlijk) met 2 jonge kinderen is het niet bepaald gemakkelijk. Afscheid nemen van familie was het moeilijkst. Onze familie komen vaak om te verblijven - die is prachtig. De belangrijkste reden voor de verhuizing was dat onze zoon, Sam astma en eczeem heeft. Een warmer klimaat kan (niet altijd) de verbetering van astma. Het was een gok, dat zijn vruchten afgeworpen, Sam is een andere jongen.
Mijn jongens zijn totaal verschillende persoonlijkheid verstandig. Harry is een gevoelige jongen, die graag zijn tijd te besteden aan kleuren en leren. Dont me verkeerd, hij heeft veel aandacht. Hij heeft ook een liefde voor de trampoline en fietsen en te schreeuwen. Ja, thats rechts, schreeuwen als hij. opgewonden Harry is een jongen die graag hoe de dingen of mensen voordat hij maakt zijn eigen mening of beslist of hij wil spelen. Sam is als een olifant in een porseleinkast. Hij waadt in de voeten eerst. Sam vindt het heerlijk om zijn tijd te besteden aan het klimmen in bomen, of krijgt in plaatsen waar mag hij niet worden.
Buster is een metselaar die lijkt te draaien meer en meer Australische elke dag met zijn relaxte houding. Gewoon wachten op de dag dat hij zegt: 'gooi een garnaal op de Barby Sheila', ik ben er zeker van zijn niet ver weg. Hij is het verbouwen van zijn haar op het moment (hij lijkt meer op een meisje dan ik, he he).
Me, ik ben gewoon blij om een deel van deze familie. Soms kan het proberen, maar de beloningen outway de moeilijke tijden. Moederschap moet passend bij mij, omdat ik het willen helemaal opnieuw doen. Wens ons geluk!
